|
Ahmet Talan( 29) is in Hengelo geboren. Hij bracht de lager schooltijd in Tokat (Turkije) door. Hij ging naar de Mavo, het MBO en het HBO in Twente en studeerde Algemene Sociale Wetenschappen in Utrecht. Momenteel werkt hij als projectmedewerker bij het Instituut voor Publiek en Politiek in Amsterdam. ‘Ik pik uit verschillende ideologieën en religies concepten en verbindt die tot een eigen geheel.‘ Ik sprak met Ahmet over zijn waarden en identiteit in ‘de Jaren’ in Amsterdam.
Wat is voor jou van waarde in het leven? Waar draait het in jouw leven om?
“Vrijheid en geluk. Ik hecht erg aan vrijheid en heb er hard voor gevochten om mijn eigen vrijheid te bewerkstelligen. Tot mijn 24ste ben ik actief geweest in Turks islamitische- en politieke stromingen. Binnen die bewegingen bepalen ideologische doctrines tot op vrij grote hoogte je denken. Dat benauwde me gaandeweg. Ik wil ruimte om mijn denken zelf in te vullen. Dat is de reden dat ik met islamitische- en politieke bewegingen heb gebroken. Sinds enkele jaren voel ik me écht vrij.
Verder ben ik erg met geluk als waarde bezig. Onbewust leven heel veel mensen met het idee dat gelukkig zijn de zin van het leven is. Voor sommige mensen zit geluk in simpele dingen, anderen stellen gecompliceerde eisen aan geluk. Ik behoor noch tot de ene, noch tot de andere groep. Ik ben vooral actief bezig met de vraag wat geluk is. Ik reis heel veel en ik zie dat wat als geluk wordt aangemerkt contextgebonden is. De voorwaarden worden bepaald door de maatschappij waarin je leeft. Maar ik vraag me af hoe gelukkig dit iemand kan maken. Daar ben ik nog niet uit.”
Zijn dit waarden die je meegekregen in je opvoeding of speelt het feit dat je in Nederland leeft hierbij ook een rol?
“Mijn ouders hebben mij in veel opzichten vrij gelaten. Mijn vader was er bijvoorbeeld erg op tegen dat ik me bij politieke- en islamitische bewegingen aansloot. Hij heeft me evenwel nooit tegengehouden of tegengewerkt. Hij zei slechts: ga maar eerst op je bek, dan leer je het wel. En toen ik met deze bewegingen brak, was zijn commentaar: je hebt heel veel geleden, maar ook heel veel geleerd.
Religie speelde in mijn opvoeding geen belangrijke rol. Het ging vooral om de harmonie binnen de familie en het individuele geluk van de leden van de familie. Wat ik door mijn verblijf in Nederland heb meegekregen is de waarde van tolerantie. Met elkaar kunnen omgaan zonder dat je cultuur, je ideologie etc. je in de weg staat.”
Zijn er personen, organisaties, ideologieën, een religie of levensbeschouwing waarmee je je verbonden voelt of door wordt geïnspireerd?
“Van jongs af aan ben ik actief geweest binnen diverse politieke- en islamitische ideologische instellingen. En ik heb veel gelezen over allerlei ideologieën. Ik ben thuis in zowel religieuze- als politieke onderwerpen. Als je zo close bent geweest met ideologische organisaties, dan besef je dat elke stroming claimt over de ware ideologie te beschikken. Tijdens het eerste college van mijn opleiding Algemene Sociale Wetenschappen stelde de docent dat dé waarheid niet bestaat. Dat doen wij mensen. Dit klinkt heel simpel en aannemelijk, maar als je je altijd hebt ingezet voor het waarmaken van je ideologie, dan komt dit hard aan. Als mensen de waarheid maken, kan die dus ook veranderen en kunnen er meerdere waarheden tegelijk zijn.
Het inzicht door middel van mijn studie dat al die ideologieën onmogelijk allemaal waar kunnen zijn, sloot aan bij mijn eigen ontwikkeling. Ik hoefde niet langer op zoek te gaan naar dé waarheid. Dat is de reden dat ik me niet meer verbonden voel met een organisatie, ideologie of religie. Ik shop nu vooral. Ik pik uit verschillende ideologieën en religies concepten en verbindt die tot een eigen geheel.”
Bepalen je waarden wat je wel en niet doet in het leven?
“Vrijheid stelt me in staat om heel veel dingen te doen, maar tegelijkertijd geeft het me ook de mogelijkheid om dingen juist niet doen. Het klinkt wat kinderachtig wellicht, maar ik kan me slecht houden aan deadlines. Daar keer me ik instinctief tegen. Het idee dat regels regels zijn is erg Nederlands, erg Westers. Als je je daaraan houdt kom je in een land als Nederland redelijk ver. Maar in zuidelijke landen juist weer niet. Dat is een interessant verschil. Ik houd me alleen aan regels als ze logisch zijn. Zo doe ik bijvoorbeeld altijd mijn gordels om als ik in een auto rijd.”
Heb je doelstellingen die je tijdens je leven waar wilt maken?
“Mijn dromen om echt iemand te worden die het verschil kan maken in een samenleving. Ik wil niet alleen voor een huis, auto, kinderen of vrouw leven. Ik heb bijvoorbeeld diep respect voor mensen als Marcel van Dam of Hans van Mierlo. Het zijn intellectuelen die op een bepaalde manier hun stempel op de ontwikkelingen in Nederland hebben gedrukt en die zich hebben ingezet voor de samenleving.”
Brengt het feit dat je in meerdere werelden leeft je wel eens in verwarring over wat je kernwaarden zijn?
“Migranten zoals ik leven in meerdere werelden: de wereld thuis, de wereld bij vrienden en de wereld buiten. En al die drie werelden hebben verschillende verwachtingen waaraan voldaan moet worden. Deze verwachtingen kunnen met elkaar conflicteren en daardoor ontstaat bij nogal wat migranten, wat ik noem, een zekere vorm van de schizofrenie. Je gaat je gedrag aanpassen aan de omgeving, waardoor één en dezelfde persoon in verschillende omgevingen verschillende gedragingen laat zien.
Omdat ik inmiddels de culturele verwachtingen heb losgelaten, ervaar ik die scheidslijnen niet. Ik stel mijn eigen cultuur samen. Ik ben niet de enige die dit doet. Uit sociaal-psychologische onderzoeken blijkt dat een groot deel van de hoogopgeleide migranten dit doen. Ze hebben hybride identiteiten.”
Zou je kunnen uitleggen in hoeverre en op wat voor manieren jouw waarden je identiteit bepalen?
“Ik ben vrij en ik voel me vrij. Mensen kennen mij ook als zodanig.”
Er wordt de laatste tijd veel gepraat over de islamitische identiteit van migranten met een moslimachtergrond in Nederland. Hoe zou jij jezelf omschrijven?
“Ik ben een levensgenieter. Wellicht is dat geen waarde en geen identiteit, maar het is wel mijn realiteit. Het zegt iets wezenlijks over mij. De islam staat bijvoorbeeld niet in de top vijf van zaken die ik over mezelf zou vertellen als ik me voor moet stellen aan een vreemde. Islam maakt deel uit van de cultuur waartoe ik behoor. Het klinkt misschien clichématig, maar ik voel me vooral een wereldburger. Ik beperk me, zoals uitgelegd, niet tot één enkele identiteit.”
Als je je waarden zou visualiseren: wat komt dan bij je op?
“Ik zou niet weten hoe ik vrijheid zou moeten visualiseren.”
 |